Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008

Καρφάκια πριν τις διακοπές!


Πόση ομορφιά σου χάρισε απλόχερα η φύση!
Στήθος πλατύ που ο ήλιος το φίλησε ,
κι άφησε το σημάδι του.....
Κορμί φιλοτεχνημένο από καλλιτέχνη
που έκανε το θαύμα του.
Μαλλιά μαύρα , λουστρίνια κύματα
νυχτερινού πελάγους.
Μάτια που καθηλώνουν κάθε
που θα κοιτάξουν και κάνουν
τα πόδια να τρέμουν.
Χείλη βελούδα που μόνο αμαρτία
φέρνουν στο νού.
Φαντασίωση για κάθε κοριτσίστικο μαξιλάρι.
Θαμπώθηκε η φύση με το κατόρθωμα της
και καλοκαίρι έφτιαξε, να μπορεί
δίχως εμπόδια να θαυμάσει.
Και η μία αγκαλιά διαδέχεται την άλλη....
Γιατί όχι ? Κρίμα μόνο δύο χείλη να σε
φιλήσουν.

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

Ασπρο σεντόνι


Ηρθες ξανά κι εγώ

Μ άσπρο σεντόνι έστρωσα,

φθηνού ξενοδοχείου.

Να μην υπάρχουν θύμισες

αγάπης και οικείου.

Μα της αγάπης η πνοή

χρώματα το γεμίζει.

Πινέλα παίρνει ο έρωτας,

καλιτέχνης, ζωγραφίζει!

Ολες οι μνήμες είναι εδώ

χωρίς να τις προσμένω.

Δάκρυα , λυγμοί , απόγνωση,

κι εγώ έρημη μένω.

Αφησες την ανάμνηση

χωρίς να την ζητήσω.

Φύγε δεν μένεις πια εδώ

μόνη θα προχωρήσω.

Μ άσπρο σεντόνι τύλιξα

την άγονη ψυχή μου,

χωρίς ελπίδα κι ουρανό

τοπίο μιας ερήμου.



Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2008

Καλοκαιρινά παιχνίδια


Παιχνίδι όμορφο ο έρωτας,
όταν από πολλά ποτήρια
μπορείς να πιεις.
Γεύσεις πολλές να δοκιμάσεις.
Χρώματα λαμπερά θα σε μαγεύουν,
όλα θέλεις να τα έχεις.
Γκαρνταρόμπα στην ντουλάπα σου,
να αλλάζεις ανάλογα την διάθεση.
Κι όταν εσύ το επιλέξεις,
να γυρνάς στο ένα ,
που είναι μόνο δικό σου.
Κανείς δεν δοκιμάζει απ αυτό.
Είναι μόνο για σένα

το ξέρεις.......

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008

Το λουλούδι μου!!!!!!





























Εχετε δει τίποτα ομορφότερο?
Αυτό είναι το ένα λουλούδι μου !
Είχανε σήμερα επιδείξεις στην ρυθμική γυμναστική, καί
έχω καταναλώσει ένα πακέτο χαρτομάντιλα!
Και δεν είμαι κλαψιάρα ! Μέχρι καί με τα παιδιά των άλλων
έκλαιγα. Είναι άξια συγχαρητηρίων όλα τα παιδάκια , γιατί
πραγματικά κουράστηκαν πολύ όλο τον χειμώνα .
Εχουν όλα ψυχή αγωνιστή ! Γιατί όταν τα άλλα παίζουν, αυτά
κάθε μέρα κάνουν προπόνηση. Μας κάνουν υπερήφανους!
Ευχαριστούμε πολύ παιδιά !
Ευχαριστώ κόρη μου!







Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

Eίναι καιρός για βουτιές



Εχω καιρό να γράψω κι αυτό γιατί ο εργοδότης μου, θεώρησε ότι είναι
καλύτερα να μην πάρει άτομο για τις άδειες .Ετσι, ούτε λίγο ούτε πολύ
μας ανάγκασε να δουλεύουμε 12ωρο, με ένα ρεπό κάθε 7 ημέρες,
με το πρόσχημα ότι θα τα χοντροκονομίσουμε ! Και το κάνει για εμάς που
κατανοεί τις οικονομικές μας δυσκολίες !!
Anyway δεν θέλω να συγχυστώ περισσότερο, γιατί σήμερα ξεκίνησε η
άδειά μου . 15 ημέρες καί ποιός με πιάνει !!
Από το πρωί ψάχνω οικονομικά πακέτα διακοπών καί η διάθεσή μου
είναι στα ουράνια! Σήμερα , τίποτα δεν μπορεί να μου χαλάσει την
διάθεση.Ο νούς μου είναι στις βουτιές, τα ουζάκια δίπλα στο κύμα και
στο χταποδάκι στα κάρβουνα! Το έχω άγχος μην ξεραθεί στο πολύ
ψήσιμο. Ξέρω ο κόσμος καίγεται κι εγώ το χαβά μου!
Μόνο αυτό με αγχώνει μήπως δεν πετύχει το χταπόδι!
Ψέματα και οι βουτιές μου ! Πόσες άραγε θα κάνω?
Καλό καλοκαίρι ! Συμβουλή Πνίχτε τα όλα στα ούζα και την θάλασσα!
Φιλάκια!

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2008

yes sir!............. Όχι πιά!


Kαλό μήνα !

Σας έχω ευχάριστα !

Η κυβέρνηση κατάλαβε ότι δυσκολεύτε ο λαός,

με τις ανατιμήσεις , καί αποφάσισε να βοηθήσει!

Μείωση τιμών !

8% έκανε στα ζυμαρικά 8 ζήτω!

Πόσο ΚΟΡΟΙΔΑ μας νομίζετε????

43% έχουν πάρει αύξηση σε 2 χρόνια!

Το γάλα 60% σε 2 χρόνια πόσο θα το μειώσετε???

Λοιπόν οι μειώσεις σας είναι λίγες όπως κι εσείς

για να κυβερνήσετε αυτή την χώρα.

Έχουμε πολλοί ξυπνήσει .

Δεν μας πείθουν οι γαλιφιές σας!

Αχ τα είπα καί ξαλάφρωσα η γυναίκα!

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Το κύμα μου........




Σαν το κύμα αγριεύεις,

με χτυπάς και δραπετέυεις,

άλλο πέλαγος να βρείς.

Μα τα κύματα με σπάσαν,

προκυμαία δίχως βράχια,

παραλία για ζευγάρια,

έγινα μέχρι να ΄ρθείς.

Κυριακή, 25 Μαΐου 2008

Μυρωδιές που αγαπήσαμε!


Έβγαλα το ένα παπούτσι μου, γιατί ο πόνος ήταν ανυπόφορος.
To ψηλό τακούνι, μετά από ξενύχτι και χορό, θέλεις να το πετάξεις δίχως δεύτερη κουβέντα. Επιστρεφοντας στο σπιτι, το κορμί πονάει, και θέλεις επειγόντως το κρεβάτι σου. Κι εκεί που δεν ακούς, από την ένταση των ηχείων όλο το βράδυ και που μάλλον δεν έχεις καμία απ τις αίσθησεις σου,
η μυρωδιά του ζεστού ψωμιού από τον φούρνο της γειτονιάς, έρχεται να σου θυμίσει πόσο γλυκά ξημερώνει. Να σε γυρίσει χρόνια πίσω, τότε που οι μυρωδιές, καθόριζαν
το χρόνο.
Το ζεστό ψωμί, μόνο το ξημέρωμα έχει αυτή την υπέροχη μυρωδιά! Κι όμως το πρωί που φεύγω για την δουλειά, δεν το μυρίζω. Σήμερα όμως ένιωσα ότι είναι μία μυρωδιά, που αγαπώ πολύ. Μπήκα στο φούρνο, και πήρα ένα σωρό
μυρωδάτα καλούδια. Άνοιξα την πόρτα του σπιτιου με τα κλειδιά μου και βρήκα την μαμά μου στην κουζίνα να με περιμενει. Όλο το σπίτι, μύριζε ελληνικό καφέ! Τι υπέροχη μυρωδιά!
Δεν θα μπορούσε να είναι πρωί, χωρίς την μυρωδιά του καφέ. Σίγουρα κάτι θα έλειπε. Ξάπλωσα να κοιμηθώ, πτώμα μα που να με πάρει ο ύπνος.
Είχε ξημερώσει χωρις αμφιβολια!
Άρχισα να σκέφτομαι, πόσο σημαντικές είναι οι μυρωδιές και πόσες είναι οι αναμνήσεις μου απ' αυτές.
Όταν γύριζα από το σχολείο, Χριστούγεννα, το σπίτι μοσχομύριζε μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Μόνο έτσι θα μπορούσαν να είναι τα Χριστούγεννα! Και το Πάσχα, σου έσπαγε την μύτη η μυρωδιά του τσουρεκιού και των κουλουριών!
Πόσο φτωχές θα ηταν οι γιορτές, χωρίς αυτές τις μυρωδιές!
Το καλοκαίρι παλι, όταν το βράδυ μπαίνω στο σπίτι μου, το νυχτολούλουδο έρχεται να μου επιβεβαιώσει την εποχή!
Δεν θα μπορούσε να είναι καλοκαίρι, χωρίς την μυρωδιά του.
Και στις αναμνήσεις μου, η μυρωδιά απ' το άρωμα του πρώτου μου έρωτα δεν θα φύγει ποτέ.
Μα κι οταν είναι Κυριακή! Η γειτονιά μου, μυρίζει κάρβουνο και ψητό!
Είναι η μικρή γιορτή της εβδομάδας.
Νιώθω υπέροχα, που ξαναβρήκα όλες αυτές τις ξεχασμένες μυρωδιές!
Εσείς τις θυμάστε?

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2008

Το τελευταίο ταξίδι ......


Κοίταξε το ρολόι του, ήταν τέσσερις η ώρα.
Ακόμα τέσσερις.... Και πριν πέντε λεπτά που
την κοίταξε πάλι, τέσσερις του φάνηκε.
Τσέκαρε το ρολόι, δίπλα στο κομοδίνο του.
Σωστά τέσσερις.
Σε δύο ώρες, έπρεπε να ανέβει στην γέφυρα.
Δύο ολόκληρες ώρες!θα κοιμηθώ σκέφτηκε...
Ετσι κι αλλιώς, δεν είχε κοιμηθεί καλά.
Το βράδυ πάλι σκέψεις, βασανίζανε το μυαλό του.
θα κοιμηθώ τώρα! θα κοιμηθώ!
Ξάπλωσε στο κρεβάτι του, έκλεισε τα μάτια του,
ο ύπνος όμως δεν τον έπαιρνε.
Πάλι τα ίδια ψυθίρισε..πάλι σκέψεις!
Σκεφτότανε τα παιδιά του, την γυναίκα του..
Που να 'ναι τώρα?Τα παιδιά μάλλον θα διαβάζουν
και η Κατερίνα, (η γυναίκα του) θα τελειώνει τις
δουλειές απο το μεσημεριανό τραπέζι...ναι...ναι!
Τέσσερις μήνες είχε να τους δει, και άλλους τέσσερις
για να γυρίσει?
Πολύς καιρός σκέφτηκε, νωρίς με έπιασε ΄σ' αυτό το
ταξίδι η νοσταλγία.
Σε κάθε ταξίδι, είναι χειρότερα!
Είναι που κάθε φορά, έβαζε στόχο να μην ξαναγυρίσει
στα καράβια.Δεκαοκτώ χρόνια ουρανός και θάλασσα...
Δεκαοκτώ χρονών άφησε την Κατερίνα, μ'ένα μωρό στην
κοιλιά, και τώρα ειναι τριάντα τριών χρόνων, η
Κατερίνα του.Το κοριτσάκι του!
Πολύς καιρός πολύς!
Επρεπε...έπρεπε να γνωρίσει τα παιδιά του καλύτερα.Εστω και τώρα.
Να μάθει να ζει μαζί τους, να νιώσει τις ανησυχίες τους,
να τα μαλώσει και να τ'αγκαλιάσει έπρεπε!
Η γυναίκα του! Ομορφη που είναι... Ποτέ δεν την χόρτασε!
Ατυχη κι εκείνη! Παντρεύτηκε, κι άντρα δεν είχε.Μόνο τα
καλοκαίρια μόνο αυτά.
Μέχρι να μάθει τις συνήθειες της, έφτανε ο καιρός να φύγει.
Τα παιδιά απόμακρα. Δεν τον ήξεραν, για κάθετι ρωτούσαν
την μητέρα τους.Κι εκείνος ενώ καθόταν δίπλα της, δεν υπήρχε!
Κι όμως, για εκείνους ήταν εκεί, για εκείνους έφευγε,
για εκείνους ζούσε κι ονειρευόταν!
Εδώ και κάμποσα χρόνια, προσπαθούσαν να κάνουν ενα μαγαζάκι. Οτι
να'ναι αρκεί να βγαίνει το μεροκάματο.Και με λιγότερα θα τα κατάφερναν.
Αρκεί να είναι μαζί.Ομως η ζωή δεν τους τα φερε καλά.
Την μιά πάντρεψε την μικρή αδελφή του, άξαφνα, και σε μεγάλη ηλικία.
Την άλλη, πέθαναν οι γονείς τις γυναίκας του, μέσα σ'ένα χρόνο.
Την επόμενη χρονιά, οι δικοί του.....
Κάθε χρόνο, κάτι έπρεπε να πληρώσουν.Κι αυτή, (η Κατερίνα) μόνη στις
χαρές, μόνη και στις λύπες..
Φέτος, ο γιός τους έπρεπε να πάει φροντιστήριο "είναι αδύνατος σε
μερικά μαθήματα" είχε πει η Κατερίνα, "και η μικρή πρέπει να κάνει
εντατικά τις γλώσσες για να μπορεί να διαβάζει για το σχολείο να
'χει τελειώσει πριν από το λύκειο."
Είναι καλή μάνα η Κατερίνα.....Αυτός θα ήταν καλός πατέρας?
Του χρόνου, σκέφτηκε "τίποτα δεν θα με σταματήσει!"
Αυτό θα είναι το τελευταίο μου ταξίδι!
Σήμερα θα πάρω να το πω στην Κατερίνα!
Αγάπη μου, θα της πω... όταν γυρίσω θα μείνω για πάντα μαζί σου. Να
ζήσουμε όσα δεν ζήσαμε..να γελασουμε, να σε χαϊδέψω, να θυμώσω,
να μαλώσουμε για κάτι που δεν συμφωνούμε, να αγκαλιαστούμε μετά,
και να τα ξαναβρούμε. Να κάνουμε έρωτα όπως ποτέ...σ΄αγαπώ!
-Καπετάνιο καπετάνιο!χτύπησε η πόρτα.
-Ναι, ναι ανεβαίνω φώναξε.
Εφτασε η ώρα... σηκώθηκε, ντύθηκε γρήγορα κι ανέβηκε στη γέφυρα.
Το κεφάλι του, πονούσε δυνατά τόσες σκέψεις.."θα περάσει" σκέφτηκε.
Κι οταν γυρίσω δεν θα έχω ποτέ πια πονοκέφαλο.
Ο καιρός ήταν καλός ευτυχώς. Τουλάχιστον, δεν θα είχε πολλά να κάνει.
Ο πονοκέφαλος, συνέχιζε χειρότερα τώρα.Να το πω στον γιατρό σκέφτηκε.Και
το είπε στον Νικόλα τον καπετάνιο Β.
-Πάω να τον φέρω, είπε ο Νικόλας κι έφυγε.
Γιατρέ, γιατρέ, φωναζει έξω από την καμπίνα, ο καπετάνιος.... δεν νιώθει καλά!
-Ντύνομαι κι έρχομαι, αποκρίθηκε ο γιατρός.
Ο Νικόλας, τρέχοντας πήγε προς την γέφυρα.
Καπετάνιο!!!καπετάνιο!!!!αναφώνησε.Γιατρέ γρήγορα άρχισε να τσιρίζει!
-Τρέχει ο γιατρός, τον εξετάζει...όλοι μαζεύτηκαν γύρω.
-Γιατρέ, ρώτησε ο Νικόλας.Τι συμβαίνει λιποθύμησε?
-Οχι Νικόλα ,όχι.Είπε ο γιατρός διστυχώς όχι.....

Τρίτη, 20 Μαΐου 2008

'Ενα βότσαλο ήτανε μόνο.....


Χίλια χρώματα ο ουρανός πλημμύρισε σαν να επιδείκνειε ολο του το μεγαλείο.
Ο ήλιος έπεφτε στην αγκαλιά της θάλασσας κι εκείνη τον πρόσμενε να τον
δροσίσει.
Λιγοστός ο κόσμος στην παραλία, μαγεμένος από την υπέροχη σύνθεση,άλαλος λες
κι είχε σταματήσει ο χρόνος στο θέαμα τούτο.Μόνο κάτι φωνές απο μικρά παιδιά
προδίδανε οτι η στιγμή περνάει για να την διαδεχτεί η επόμενη.
Πήρα στα χέρια μου ένα βότσαλο το διάλεξα ανάμεσα απο άλλα ψαχνοντάς το.
Ήταν πλατύ σαν δίσκος ανάγλυφο με χρώματα.Τι παράξενο βότσαλο σκέφτηκα...
Το παρατήρησα καλά, ένα χωριό για φαντάσου!Πάνω στο βότσαλο υπήρχε ενα
χωριό.Μπορούσα να ξεχωρίσω τα καλοφτιαγμένα σπιτάκια με τους πανέμορφους
κήπους, τα ρυάκια που δροσίζουν τα φυτά,μιά πλατεία με πολύ κόσμο!
Όλα δείχνανε όμορφα κι ευτυχισμένα όπως στα παραμύθια!Τι τυχερή που είμαι,
σκέφτηκα και γονάτισα σιγά σιγά να το ακουμπήσω κάτω κάπου απόμερα να μην το
βρεί άλλος κανείς και χαλάσει την γαλήνη.Μαμά μαμά ακούω πίσω μου και μέχρι να
γυρίσω ο γιός μου το πήρε απ'τα χέρια μου και το πέταξε στην θάλασσα!
Μαμά είδες δέκα γκελάκια έκανε, υπέροχο βότσαλο! Όχι όχι φώναξα ήτανε......
Σιγά βρε μαμά τι φωνάζεις, ένα βότσαλο ήτανε μόνο.

Σάββατο, 17 Μαΐου 2008

ποσο ακομα

Τοσο κοντα
τοσο μακρια
τοσο συχνα πια
Φευγω εγω
φευγεις κι εσυ
τοσο συχνα πια
Ποσες στιγμες
να θελει ακομα
μια ζωη "ευτυχισμενων"
να ξεχειλισει......

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2008

Ξημερωμα


Ξημερωσε ο θεος, φωτολαμπαδησαν οι κορφες, απλωθηκε το φως στα βουνοδισκαρια. Χυθηκε στις πλαγιες, πλημμυρισε τους καμπους, και ελαμψε στη λουλακια θαλασσα. Ελαμψε το τυραννισμενο κορμι της Κρητης.
.
(Καπεταν Μιχαλης, Ν.Καζαντζακης)

ΝΕΟ ΜΠΛΟΚ


Ξεκινησα το μπλοκ μου με την παροτρυνση του γιου μου .
Βεβαια το ειχα σκεφτει κι εγω μα ο χρονος μου ειναι λιγος και πολυτιμος .Απο τον λιγο πηρα λιγο και για μενα !