MANΑ

Τόσες μέρες δεν είχα το κουράγιο, κι όταν ξεκινούσα κάτι να γράψω,
δεν έβρισκα λέξεις. Ποιά λέξη μπορεί να περιγράψει το μεγαλείο
της ψυχής μιάς μάνας? Ήτανε πάντα εκεί στις δύσκολες.Είχε στα
χέρια φάρμακο που γιατρεύει την ψυχή.Ο λόγος της πάντα γλυκός.
Καμάρωνε όταν κάτι πετυχέναμε και φούσκωνε σαν παγόνι.
Ποιό πολύ χαρά είχε εκείνη από εμάς.Ηξερε να συγχωρεί και να
δικαιολογεί όσους δεν της φέρθηκαν όπως έπρεπε.Εγώ είχα τις
αντιρρήσεις μου ήμουνα πάντα ποιό σκληρή στην κριτική μου.
Ηξερε να αγαπάει και να το δείχνει.Δεν σκεφτότανε εάν πληγωθεί.
Με συμβούλευε, μην δίνεις σημασία αγάπη μου μιλησέ τους είσαι
μικρότερη εσύ πρέπει να τους πλησιάσεις μου έλεγε,όταν εγώ θύμωνα
με τους συγγενείς.Στα παιδιά μου έκανε όλα τα χατήρια όπως όλες
οι γιαγιάδες.Τα μεγάλωσε μιά και εγώ δουλεύω.Κι εκείνη δούλευε
δυόμιση χρόνια έπαιρνε σύνταξη.Ταλεπωρημένη όλα της τα χρόνια
χωρίς ρεπό 24 χρόνια καθότανε μόνο στην άδειά της τον Αύγουστο.
Παρόλα αυτά σχόλαγε και ερχότανε κατευθείαν σπίτι μου.
Τα παιδιά μου έλεγε τα παιδάκια μου.Κοκέτα πάντα χτενισμένη
στο σπίτι της είχε πάντα ρόλεϊ.Χωρίς κραγιόν δεν έβγαινε.
Τα ρούχα της πάντα μοντέρνα.Χαμογελούσε πάντα. Ακόμη και στην
εντατική, ήτανε η μόνη πού γέλαγε στον θάλαμο.Μας έδειχνε στους
νοσοκόμους εμένα και τον αδελφό μου.Τα παιδιά μου έλεγε με περηφάνια.Ομορφα δεν είναι? Και ο νοσοκόμος γέλαγε και μας έλεγε όλο για έσας μου λέει.
Είμαι τυχερή που είχα τέτοια μάνα.Θυσία γινότανε όχι μόνο για μένα
αλλά για όποιον ζήταγε την βοήθειά της.Κι εκεί που δεν ζητάγανε βοήθεια
εάν έπεφτε στην αντίληψή της βοηθούσε.Αγνωστο κόσμο.Για την ψυχή του
πατέρα μου έλεγε, αφού μπορώ.Στην δουλειά μου,μου έλεγε μην τρέχεις
τις καμαριέρες να τις σέβεσαι κάνουν πολύ δύσκολη δουλειά κι όπου
μπορείς να τις καλύπτεις να δεις ότι θα δουλεύουν χαμογελαστές
παρόλη την δυσκολία της δουλειάς.Μην ξεχνάς πριν πάρω σύνταξη
κι εγώ τέτοια δουλειά έκανα.
Οπου πήγαινε μου έπερνε και ένα χαϊμαλί με χάντρες και χρώματα
ήξερε οτι μου αρέσουν δεν ερχόταν ποτέ με άδεια χέρια.
Και στο σπίτι μου τα ίδια πάντα με σακκούλες από το supermarket.
Mε έπαιρνε στην δουλειά κάθε μέρα,και καταλάβαινε από την
φωνή μου πως νιώθω.Παράξενο δεν είναι?
Ελπίζω να υπάρχει κάτι μετά απο εδώ να μην γινόμαστε χώμα.
Κρίμα τέτοιες ψυχές να χάνονται.
Στο αφιερώνω μανούλα, ευχαριστώ, δεν θα μπορούσες να είσαι καλύτερη.
Θα είσαι πάντα στην ψυχή μου.

θαλασσα (ημερολογιο)

Σημερα Τριτη μια απο τις χειροτερες μερες της ζωης μου.
Απο το πρωι νιωθω μια αγωνια,ανεξηγητη μια και τα
προγνωστικα για να ακουσω καλα νεα απο τους γιατρους
φαινονται χλωμα.Το στομαχι μου και ο λαιμος μου ενας
κομπος εδω και πολυ καιρο.Ειμαι στη δουλεια και
ειναι μια ησυχη μερα.Εχω την τυχη να δουλευω διπλα στη
θαλασσα,και απο την τζαμαρια την βλεπω στα 10 μετρα.
Σημερα σε αντιθεση με μενα αυτη λαμποκοπαει.
Εχει ενα ελαφρυ κυματακι κι ηλιος που πεφτει επανω της
την κανει να χρυσιζει.Δεν παιρνω τα ματια μου απο πανω
της ακομα και τωρα που γραφω της ριχνω κλεφτες ματιες.
Σαν καταπραυντικο στην ψυχη μου,με ηρεμη αφανταστα.
Με καθησυχαζει..... μου μιλαει....ησυχασε....ολα καλα
θα πανε......

Προσπαθει...

-Πνιγομαι!!!Πνιγομαι προσπαθουσε να φωναξει.
Μα οσο προσπαθουσε τοσο περισσοτερο νερο
εμπαινε στο στομα της.Πανικο ενιωθε δεν
εβρισκε κατι να πιαστει να σωθει.Το κορμι της
ετρεμε απο φοβο και απο το κρυο νερο.
Σωστε με φωναξε κλαιγοντας ενω πηγαινε στον
πατο.Εκλεισε τα ματια της σφιχτα και οταν τα
ξανανοιξε ητανε σε ενα βραχο πεταγμενη.Κι ο ηλιος
ζεσταινε το παγωμενο κορμι της.Ποτε εγινε μερα?
Ποιος ειναι αυτος που αποφασισε οτι πρεπει να ζησει
και την τραβηξε στο βραχο ουτε και ξερω.
Εμεινε ετσι καμποσες μερες και ενιωθε ομορφα και
ισως να ξεχασε τι ειχε συμβει.Και την πηρε ο υπνος.
Ωσπου καποιος με βια την ξαναπεταξε και ξαγινε νυχτα
και ξαναρχισε το κρυο.
Ποιος θα την παρηγορησει οταν ξαναβγει μισοπνιγμενη?
Τη λογια θα απαλληνουν τον πονο της ???

2ο Μερος Θα ηθελα......

Που ειχαμε μεινει?
Α ναι χρειαζομαστε υγεια,δουλεια,φιλους καλους,συντροφο,λεφτα.
Και μαλλον εχτες στη βιασυνη μου τα μετρησα λαθος ειναι πεντε
μεχρι εδω.Βεβαια αυτο θελω και για τους δικους μου ανθρωπους
διοτι πως να μαι εγω καλα εαν ειναι ο πατερας μου η ο αδελφος
μου στο νοσοκομειο η εχουν προβληματα υγειας!Το ιδιο ισχιει
και για τους γονεις και αγαπημενους του/της συντροφου μου.
Επισης και αυτοι θα πρεπει να περνανε καλα να μην εχουν οικονομικα
προβληματα.Δεν μπορω εγω να τρωω και να πινω και οι δικοι μου να υποφερουν!
Που ως γνωστο ειμαι ψυχοπονιαρα!
Θα ηθελα να εχω χρονο για εμενα αλλα να διαπρεψω και στην δουλεια.
Να κανω καριερα και υπεροχη οικογενεια............
Ζηταω πολλα?

θα ηθελα να εχω........? Μερος Α

Σκεφτομουνα ολα αυτα που θα ηθελα να εχω για να ειμαι καλα.
Ο λαος συνηθως λεει πως εαν εχεις την υγεια σου τα εχεις ολα .
Σιγουρα ειναι βασικη προυποθεση να εισαι καλα, αυτο ομως απο
μονο του δεν φτανει.Ειναι δυνατον να εισαι ανεργος και να ειναι
καλα η υγεια σου? Οχι βεβαια! Καποια στιγμη θα σε βρει το κακο
απο την στεναχωρια. Αρα πρεπει κατα πρωτον να εχεις την υγεια σου,
και κατα δευτερον μια δουλεια. Τα απολαμβανεις αυτα μονος σου?
Οχι. Θελεις παρεα . Τι σαν τον κουκο? Αρα χρειαζεσαι φιλους και
συντροφο που να σε αγαπαει !!!! Να τον/την αγαπας κι εσυ.
Για να περνατε ομως καλα πρεπει να εχετε και λεφτα! Γιατι μονο
με τον μισθο δεν μπορεις να πεις οτι περνας καλα παρεκτος και
δουλευεις για η με την κυβερνηση. Πρεπει να εχεις λοιπον backround.
Mεχρι εδω λοιπον χρειαζομαστε τεσσερα βασικα πραγματα.
Αυριο μερος 2o.Kαλημερα σας!

Τελευταια μερα!!!!

-Κι αν ηταν σημερα η τελευταια σου μερα το χεις ποτε σκεφτει ?
-Με ρωτησε η φιλη μου!
-Φτου φτου! Εφτυσα τον κορφο μου! Πω πω γρουσουζια αδελφακι μου δεν
λεμε για τιποτε αλλο?
-Κι αν ητανε?
-Ασε μας βρε Ελενη ειναι κουβεντες αυτες?
-Και γιατι δεν ειναι? Φοβασαι ε?
-Δεν ειναι η ωρα μου ακομα! Οταν θα γερασω θα το σκεφτω.
-Γιατι μονο οι γεροι πεθαινουν?
-Ελα βρε Ελενη μου τωρα, θα το σκεφτω και θα σου πω αυριο!
Ειπα γελωντας δυνατα. Καληνυχτα. Αναψα αλαρμ εκανα δεξια και αφησα την φιλη μου.
Επρεπε να παρω την κορη απο το φροντιστηριο,να παμε σπιτι να δω εαν ο γιος μου εχει
διαβασει, να βαλω να φαμε,να κανω την μικρη μπανιο,να κανει και ο μεγαλος ,μετα να τους
βαλω να κοιμηθουν ,να μαζεψω την κουζινα να βαλω φαγητο για την επομενη μερα,να απλωσω το πλυντηριο που εβαλα το προηγουμενο βραδυ,ολο και κατι περνωντας απο την
μια δουλεια στην αλλη θα μαζευω απο ρουχα ,παπουτσια μεχρι παιχνιδια.
Και τελος να κανω κι εγω ενα μπανιο.
Μολις τελειωσα εβαλα ενα ποτηρι κρασι και χωθηκα στον καναπε.
Σκεφτηκα αυτο που μου ειχε πει η φιλη μου . Η τελευταια μου μερα?
Αγχωθηκα εχω τοσες δουλειες! Το πρωι στη δουλεια μετα παιδια ,σπιτι!
Σε μια μερα δεν θα προλαβαινα τις δουλειες μου ειπα μεσα μου!
Μα τι λεω ?Μου ειπε αν ηταν η τελευταια μου μερα!!!
Ανατριχιασα ολοκληρη .Αρχισα να σκεφτομαι αυτους που αγαπω και με πιασαν κλαματα.
Σκεφτομουν πως θα ηταν στην κηδεια μου.Το εβλεπα σαν ταινια .
Τον αντρα μου ,τα παιδια μου,ολοι τους περιλυποι κλαινε .
Οι φιλοι λενε πολυ νεα ηταν η κακομοιρα τι κριμα .........τα παιδια της τωρα?
Ευτυχως που εχουν καλο πατερα, που τα αγαπαει πολυ!
Αρχισα να κλαιω δυνατα .Εκλαιγα στην κηδεια μου !
Μα τι κανω ειναι δυνατον!
Τι θα εκανα αραγε εαν ηξερα οτι την επομενη θα πεθαινα ?
Θα ειχα σιγουρα πανικοβληθει .
Δεν θα εστελνα τα παιδια σχολειο σκεφτηκα ,και θα τα κραταγα ολη την ημερα αγκαλια
να τα χορτασω .Θα ελεγα στον αντρα μου ποσο σημαντικος ειναι στην ζωη μου κι ας τον
ψελνω ολη την ημερα.Τωρα που το σκεφτομαι οποιον αγαπω τον ψελνω.Ετσι κανω και
με την μητερα μου.Μηπως θα επρεπε να παμε μια εκδρομη σκεφτηκα ,που μας αρεσουν τοσο.
Τι εχω χασει τοσα χρονια ?
Μας εφαγε το αγχος για το δανειο του σπιτιου και για το καινουργιο αυτοκινητο.
Ποσες φορες δεν μαλωσα τα παιδια απο το αγχος μου
Ποσες φορες δεν τσακωθηκα με τον αντρα μου.
Που πηγαν τα λεφτα ?Ειχαμε τοσα τι εγιναν........?
-Τι κανουμε?Αυτο θελαμε να κανουμε ?Πως αλλλαξαμε δρομο και δεν το καταλαβαμε.
Μεγαλωσαμε και παιρνουμε ομπρελα οταν βρεχει.
Παψαμε να νιωθουμε .Δεν εχουμε χρονο για τιποτε .
Μας παιρνει η μερα και μας οδηγει αυτη.
Εμεις ακολουθουμε γιατι ετσι πρεπει.
-Ανοιξε η πορτα ηρθε ο αντρας μου .
-Δεν κοιμασε ακομα ?Πως θα ξυπνησεις για την δουλεια το πρωι?
-Οπως παντα του ειπα .Σ αγαπω.
-Με κοιταξε και ηξερε τι ειχα σκεφτει προηγουμενος .
-Κι εγω μου ειπε το ξερεις.
Εχω τα παντα σκεφτηκα.......δεν το ειχα συνδητοποιηση.
Πρεπει να ξαναοδηγησω την ζωη μου.
Καληνυχτα.

καλημερα!
Εχω να γραψω καιρο και δεν ξερω πως να ξαναρχισω .
Μου συνεβησαν τοσα πολλα μεσα λιγους μηνες που
νομιζω οτι ολη η υπολοιπη ζωη μου δεν ειχε τοσα περιστατικα.
Δεν θελω να γραψω ομως γι αυτα προτιμω να ξεφευγω διαβαζοντας
τους διαδυκτιακους φιλους μου αν με θυμουνται ακομα !
Φιλακια πολλα σε ολους σας