Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

θαλασσα (ημερολογιο)

Σημερα Τριτη μια απο τις χειροτερες μερες της ζωης μου.
Απο το πρωι νιωθω μια αγωνια,ανεξηγητη μια και τα
προγνωστικα για να ακουσω καλα νεα απο τους γιατρους
φαινονται χλωμα.Το στομαχι μου και ο λαιμος μου ενας
κομπος εδω και πολυ καιρο.Ειμαι στη δουλεια και
ειναι μια ησυχη μερα.Εχω την τυχη να δουλευω διπλα στη
θαλασσα,και απο την τζαμαρια την βλεπω στα 10 μετρα.
Σημερα σε αντιθεση με μενα αυτη λαμποκοπαει.
Εχει ενα ελαφρυ κυματακι κι ηλιος που πεφτει επανω της
την κανει να χρυσιζει.Δεν παιρνω τα ματια μου απο πανω
της ακομα και τωρα που γραφω της ριχνω κλεφτες ματιες.
Σαν καταπραυντικο στην ψυχη μου,με ηρεμη αφανταστα.
Με καθησυχαζει..... μου μιλαει....ησυχασε....ολα καλα
θα πανε......

Δευτέρα 2 Μαρτίου 2009

Προσπαθει...

-Πνιγομαι!!!Πνιγομαι προσπαθουσε να φωναξει.
Μα οσο προσπαθουσε τοσο περισσοτερο νερο
εμπαινε στο στομα της.Πανικο ενιωθε δεν
εβρισκε κατι να πιαστει να σωθει.Το κορμι της
ετρεμε απο φοβο και απο το κρυο νερο.
Σωστε με φωναξε κλαιγοντας ενω πηγαινε στον
πατο.Εκλεισε τα ματια της σφιχτα και οταν τα
ξανανοιξε ητανε σε ενα βραχο πεταγμενη.Κι ο ηλιος
ζεσταινε το παγωμενο κορμι της.Ποτε εγινε μερα?
Ποιος ειναι αυτος που αποφασισε οτι πρεπει να ζησει
και την τραβηξε στο βραχο ουτε και ξερω.
Εμεινε ετσι καμποσες μερες και ενιωθε ομορφα και
ισως να ξεχασε τι ειχε συμβει.Και την πηρε ο υπνος.
Ωσπου καποιος με βια την ξαναπεταξε και ξαγινε νυχτα
και ξαναρχισε το κρυο.
Ποιος θα την παρηγορησει οταν ξαναβγει μισοπνιγμενη?
Τη λογια θα απαλληνουν τον πονο της ???

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009

2ο Μερος Θα ηθελα......

Που ειχαμε μεινει?
Α ναι χρειαζομαστε υγεια,δουλεια,φιλους καλους,συντροφο,λεφτα.
Και μαλλον εχτες στη βιασυνη μου τα μετρησα λαθος ειναι πεντε
μεχρι εδω.Βεβαια αυτο θελω και για τους δικους μου ανθρωπους
διοτι πως να μαι εγω καλα εαν ειναι ο πατερας μου η ο αδελφος
μου στο νοσοκομειο η εχουν προβληματα υγειας!Το ιδιο ισχιει
και για τους γονεις και αγαπημενους του/της συντροφου μου.
Επισης και αυτοι θα πρεπει να περνανε καλα να μην εχουν οικονομικα
προβληματα.Δεν μπορω εγω να τρωω και να πινω και οι δικοι μου να υποφερουν!
Που ως γνωστο ειμαι ψυχοπονιαρα!
Θα ηθελα να εχω χρονο για εμενα αλλα να διαπρεψω και στην δουλεια.
Να κανω καριερα και υπεροχη οικογενεια............
Ζηταω πολλα?

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

θα ηθελα να εχω........? Μερος Α

Σκεφτομουνα ολα αυτα που θα ηθελα να εχω για να ειμαι καλα.
Ο λαος συνηθως λεει πως εαν εχεις την υγεια σου τα εχεις ολα .
Σιγουρα ειναι βασικη προυποθεση να εισαι καλα, αυτο ομως απο
μονο του δεν φτανει.Ειναι δυνατον να εισαι ανεργος και να ειναι
καλα η υγεια σου? Οχι βεβαια! Καποια στιγμη θα σε βρει το κακο
απο την στεναχωρια. Αρα πρεπει κατα πρωτον να εχεις την υγεια σου,
και κατα δευτερον μια δουλεια. Τα απολαμβανεις αυτα μονος σου?
Οχι. Θελεις παρεα . Τι σαν τον κουκο? Αρα χρειαζεσαι φιλους και
συντροφο που να σε αγαπαει !!!! Να τον/την αγαπας κι εσυ.
Για να περνατε ομως καλα πρεπει να εχετε και λεφτα! Γιατι μονο
με τον μισθο δεν μπορεις να πεις οτι περνας καλα παρεκτος και
δουλευεις για η με την κυβερνηση. Πρεπει να εχεις λοιπον backround.
Mεχρι εδω λοιπον χρειαζομαστε τεσσερα βασικα πραγματα.
Αυριο μερος 2o.Kαλημερα σας!

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009

Τελευταια μερα!!!!

-Κι αν ηταν σημερα η τελευταια σου μερα το χεις ποτε σκεφτει ?
-Με ρωτησε η φιλη μου!
-Φτου φτου! Εφτυσα τον κορφο μου! Πω πω γρουσουζια αδελφακι μου δεν
λεμε για τιποτε αλλο?
-Κι αν ητανε?
-Ασε μας βρε Ελενη ειναι κουβεντες αυτες?
-Και γιατι δεν ειναι? Φοβασαι ε?
-Δεν ειναι η ωρα μου ακομα! Οταν θα γερασω θα το σκεφτω.
-Γιατι μονο οι γεροι πεθαινουν?
-Ελα βρε Ελενη μου τωρα, θα το σκεφτω και θα σου πω αυριο!
Ειπα γελωντας δυνατα. Καληνυχτα. Αναψα αλαρμ εκανα δεξια και αφησα την φιλη μου.
Επρεπε να παρω την κορη απο το φροντιστηριο,να παμε σπιτι να δω εαν ο γιος μου εχει
διαβασει, να βαλω να φαμε,να κανω την μικρη μπανιο,να κανει και ο μεγαλος ,μετα να τους
βαλω να κοιμηθουν ,να μαζεψω την κουζινα να βαλω φαγητο για την επομενη μερα,να απλωσω το πλυντηριο που εβαλα το προηγουμενο βραδυ,ολο και κατι περνωντας απο την
μια δουλεια στην αλλη θα μαζευω απο ρουχα ,παπουτσια μεχρι παιχνιδια.
Και τελος να κανω κι εγω ενα μπανιο.
Μολις τελειωσα εβαλα ενα ποτηρι κρασι και χωθηκα στον καναπε.
Σκεφτηκα αυτο που μου ειχε πει η φιλη μου . Η τελευταια μου μερα?
Αγχωθηκα εχω τοσες δουλειες! Το πρωι στη δουλεια μετα παιδια ,σπιτι!
Σε μια μερα δεν θα προλαβαινα τις δουλειες μου ειπα μεσα μου!
Μα τι λεω ?Μου ειπε αν ηταν η τελευταια μου μερα!!!
Ανατριχιασα ολοκληρη .Αρχισα να σκεφτομαι αυτους που αγαπω και με πιασαν κλαματα.
Σκεφτομουν πως θα ηταν στην κηδεια μου.Το εβλεπα σαν ταινια .
Τον αντρα μου ,τα παιδια μου,ολοι τους περιλυποι κλαινε .
Οι φιλοι λενε πολυ νεα ηταν η κακομοιρα τι κριμα .........τα παιδια της τωρα?
Ευτυχως που εχουν καλο πατερα, που τα αγαπαει πολυ!
Αρχισα να κλαιω δυνατα .Εκλαιγα στην κηδεια μου !
Μα τι κανω ειναι δυνατον!
Τι θα εκανα αραγε εαν ηξερα οτι την επομενη θα πεθαινα ?
Θα ειχα σιγουρα πανικοβληθει .
Δεν θα εστελνα τα παιδια σχολειο σκεφτηκα ,και θα τα κραταγα ολη την ημερα αγκαλια
να τα χορτασω .Θα ελεγα στον αντρα μου ποσο σημαντικος ειναι στην ζωη μου κι ας τον
ψελνω ολη την ημερα.Τωρα που το σκεφτομαι οποιον αγαπω τον ψελνω.Ετσι κανω και
με την μητερα μου.Μηπως θα επρεπε να παμε μια εκδρομη σκεφτηκα ,που μας αρεσουν τοσο.
Τι εχω χασει τοσα χρονια ?
Μας εφαγε το αγχος για το δανειο του σπιτιου και για το καινουργιο αυτοκινητο.
Ποσες φορες δεν μαλωσα τα παιδια απο το αγχος μου
Ποσες φορες δεν τσακωθηκα με τον αντρα μου.
Που πηγαν τα λεφτα ?Ειχαμε τοσα τι εγιναν........?
-Τι κανουμε?Αυτο θελαμε να κανουμε ?Πως αλλλαξαμε δρομο και δεν το καταλαβαμε.
Μεγαλωσαμε και παιρνουμε ομπρελα οταν βρεχει.
Παψαμε να νιωθουμε .Δεν εχουμε χρονο για τιποτε .
Μας παιρνει η μερα και μας οδηγει αυτη.
Εμεις ακολουθουμε γιατι ετσι πρεπει.
-Ανοιξε η πορτα ηρθε ο αντρας μου .
-Δεν κοιμασε ακομα ?Πως θα ξυπνησεις για την δουλεια το πρωι?
-Οπως παντα του ειπα .Σ αγαπω.
-Με κοιταξε και ηξερε τι ειχα σκεφτει προηγουμενος .
-Κι εγω μου ειπε το ξερεις.
Εχω τα παντα σκεφτηκα.......δεν το ειχα συνδητοποιηση.
Πρεπει να ξαναοδηγησω την ζωη μου.
Καληνυχτα.

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

καλημερα!
Εχω να γραψω καιρο και δεν ξερω πως να ξαναρχισω .
Μου συνεβησαν τοσα πολλα μεσα λιγους μηνες που
νομιζω οτι ολη η υπολοιπη ζωη μου δεν ειχε τοσα περιστατικα.
Δεν θελω να γραψω ομως γι αυτα προτιμω να ξεφευγω διαβαζοντας
τους διαδυκτιακους φιλους μου αν με θυμουνται ακομα !
Φιλακια πολλα σε ολους σας

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009

-65 χρονων ειπα στον γιατρο που κοιταζε τις εξετασεις της.
-Νεα γυναικα ειπε.
-θα το ξεπερασει? ρωτησα.
-Δεν ξερουμε εμεις θα κανουμε το καλυτερο.
Απο τις 28 Δεκεμβριου η μαμα μου ειναι σε καταστολη και δεν εχει
ξεφυγει απο τον κινδυνο.
Σε λιγες ωρες μας συνεβει χωρις να εχει καποια ασθενεια .
Καλπαζουσα αγγειιτιδα ειπαν.Εγω πρωτη φορα ακουγα αυτη την ασθενεια.
Καθε πρωι που ξυπναω αναρωτιεμαι εαν ειναι ονειρο.
Καθε απογευμα στις 1800 εγω με τον πατερα μου ειμαστε εξω απο
την εντατικη περιμενοντας ενα καλο νεο.
Ο πατερας μου της μιλαει της δινει κουραγιο.Τον ακουει αραγε?
Της χαιδευει το χερι με το πλαστικο γαντι .
Δεν ξεστολιζει το χριστουγεννιατικο δεντρο εαν δεν γυρισει γιατι ακομα δεν εχουνε κανει χριστουγεννα μαζι .