Πέμπτη 18 Ιουλίου 2013

Τα παιδιά μου κι εγώ.

Μεγαλώνουν τα παιδιά μου.... Μεγάλωσα κι εγώ μαζί τους. Ο Γιάννης μου μπήκε στα 18, του χρόνου ενήλικος...κάνει τόση χαρά! Η Δήμητρά μου έχει μπεί στα 13....κοπελίτσα. Κι εγώ την αποκαλώ ακόμα μωρό. Και οι δύο στην εφηβία μ'όλα τα καλά και τα κακά της. Ο Γιάννης μου σε δύσκολη περίοδο πρέπει να βάλει τα δυνατά του. Αλλά έφηβος...όπως είπα. ¨Εχει δυνατό χαρακτήρα και είναι έξυπνος πολύ. Όταν θέλει κάτι το πετυχαίνει...όταν θέλει... Πολύ καλό παιδί με αρχές και πάντα μπροστά από τους συνομίλικους του. Μεγάλωσε τόσο γρήγορα....σε λίγο θα ανοίξει τα φτερά του. Πόσο καμαρώνω και τρομάζω μαζί. Τι άδικο...τα μεγαλώνεις για να φύγουν. Οκ ξέρω έτσι πρέπει. Αλλά πείτε μου μία μάνα, μάνα όμως...που δεν νιώθει χαρά και μία ελαφριά πίκρα μαζί όταν φτάνει εκείνη η ώρα. Η μικρή μου....μου μοιάζει τόσο. Όταν την γέννησα η μαμά μου είπε....τώρα θα καταλάβεις τι τράβηξα για να σε μεγαλώσω! Ίδια είναι με σένα. Τότε δεν το πήρα και πολύ στα σοβαρά μετά κατάλαβα. Είναι πανέξυπνη,ζωηρή και πολύ όμορφη. Τσακώνετε με όλους και με όλα και περισσότερο μαζί μου. Έχει αδυναμία στον πατέρα της. Δεν ανησυχώ μετά από κάποια ηλικία θα ηρεμήσει. Δεν θα την αναγνωρίζουν. Έχει πείσμα κι αν βάλει κάτι στόχο το πετυχαίνει. Είναι αθλήτρια του μπάσκετ και έχει ταλέντο! Τελευταία είμαστε καλύτερα και είμαι χαρούμενη. Μου ανοίγεται....θέλει να πηγαίνουμε βόλτες και μιλάμε πολύ. Τους μεγαλώνω μόνη μου. Χωρίς καμμία βοήθεια από κανέναν! Πέρασα δύσκολα για να το καταφέρω κι εκεί που έλεγα χαθήκαμε όταν απολύθηκα χωρίς κανένα και με δηλώσεις του τύπου κόψε τον λαιμό σου ....και καλή δύναμη...ήρθε ο πρώτος μισθός μετά απο εξώδικα και καθημερινή πελάττισα στην επιθεώρηση εργασίας. Μόλις τα χρήματα τελειώνανε ήρθαν τα Χριστούγεννα και μετά απο μυνήσεις τσούπ το δώρο. Όταν κι αυτό τελείωνε και ο πανικός ερχόταν μόνιμος επισκέπτης στο κρεβάτι μου ήρθε η αποζημίωση! Τώρα που τελείωσε κι αυτή ξεκίνησα δουλειά! Όλη μέρα! Μα αυτό χρειάζονται μόνο τα δύο σου παιδιά θα με ρωτήσεις. Ερώτηση που κάνουν όλοι οι δήθεν φιλόσοφοι που γνωρίζω δυστυχώς κάποιους. Ναι θα απαντήσω πρώτα πρέπει να έχουν να φάνε, να ντυθούν, να μορφωθούν (αυτό στην χώρα μας το πληρώνεις πολύ ακριβά!). Την αγάπη μου ελπίζω να την νιώθουν. Μία κλασσική μαμά είμαι, περήφανη σαν παγώνι για τα υπέροχα παιδιά μου. Στόχος μου να τους δείξω τον δρόμο... και να τους δώσω εφόδια.

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

Αφιερωμενο.... Ζήλια. Aγάπη η αρρώστια?


Παθολογική Ζήλια Η ζήλια είναι ένα απο τα πιο κοινά συναισθήματα του ανθρώπου. Η ζήλια εμφανίζεται σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, στη φιλία, τις σχέσεις μεταξύ μελλών της οικογένειας, μεταξύ συντρόφων, επαγγελματικές σχέσεις, κτλ. Συχνά οι ρίζες της ζήλιας βρίσκονται στη χαμηλή αυτοεκτίμηση και την ανασφάλεια. Όπως με τα περισσότερα συναισθήματα, η ζήλια δεν είναι πρόβλημα εκτός και αν γίνεται υπερβολική και αρχίζει να επηρεάζει τον τρόπο σκέψης, σε σημείο που παύει να είναι προστατευτική και γίνεται καταστροφική. Σε αυτές τις περιπτώσεις αποκαλείται παθολογική ζήλια και διαταράσσει την καθημερινή μας ζωή. Στην παθολογική ζήλια εμφανίζονται μια σειρά απο παράλογες σκέψεις και συναισθήματα σε συνδυασμό με μη αποδεκτές, ακραίες συμπεριφορές. Η παθολογική ζήλια ή σύνδρομο του Οθέλλο είναι ψυχιατρική διαταραχή κατά την οποία ένα άτομο πιστεύει ότι ο σύντροφός του είναι άπιστος/η χωρίς όμως να υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία. Ο φόβος του ατόμου για απάτη απο το σύντροφό του μπορεί να έγκειται στην ιδέα της απάτης και στο σχεδιασμό αυτής, χωρίς να υπάρχει κάτι στην πράξη. Η διαταραχή εμφανίζεται όταν το άτομο κατηγορεί επανειλημμένα ότι ο σύντροφός του είναι άπιστος, με βάση ασήμαντες κατηγορίες, αναφέροντας καθημερινά φαινόμενα για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του. Όταν η ζήλια γίνεται παθολογική μπορεί να πάρει δύο μορφές, την ψυχαναγκαστική ζήλια και την παραληρητική-ψυχωτική ζήλια. Στην ψυχαναγκαστική ζήλια το άτομο επαναλαμβάνει ισχυρές σκέψεις ότι ο σύνροφός του είναι άπιστος. Παρά το γεγονός ότι αυτές τις σκέψεις μπορεί να μην τις πιστεύει κατά βάθος, δεν μπορούν να σταματήσουν και σύντομα μπορεί να γίνουν οδυνηρές και καταστροφικές. Στην ψυχωτική ζήλια οι σκέψεις είναι πιο ακραίες, το άτομο είναι πεπεισμένο ότι ο σύντροφός τους τον εξαπατά χωρίς καμία αμφιβολία. Στο διαγνωστικό εγχειρίδιο για ψυχικές διαταραχές η ζήλια ορίζεται σαν παραληρητική διαταραχή ζήλιας. Η παθολογική ζήλια συνοδεύεται με παρανοϊκές σκέψεις και μανιακές πράξεις. Πολλές μελέτες αναφέρουν ότι η παθολογική ζήλια έχει κάποια ψυχική διαταραχή ως υπόβαθρο ή να σχετίζεται με τη χρήση ουσιών. Ωστόσο η ψυχική ασθένεια μπορεί να μην είναι τόσο σοβαρή και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που εμφανίζουν παθολογική ζήλια με συμπτώματα όπως ιδεοληπτική ψυχαναγκαστική διαταραχή, κατάθλιψη ή διαταραχή άγχους. Πολλές φορές το άτομο που ζηλεύει δεν παραδέχεται την κατάσταση και η ζήλια εκδηλώνεται με διαφορετικούς τρόπους όπως υποβιβασμός, εξύβριση, θυμός, βια κτλ. Οι έρευνες δείχνουν ότι περίπου το ένα τρίτο όσων έχουν εμφανίσει παθολογική ζήλια μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά, ακολουθώντας φαρμακευτική αγωγή ή γνωστική-συμπεριφοριστική θεραπεία. Η πρώιμη παρέμβαση είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας. Τα πρώτα σημάδια δεν πρέπει να αγνοηθούν και το άτομο να ζητήσει άμεσα θεραπευτική βοήθεια.

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

23 Φεβρουαριου 2013


Καλημέρα, είμαι καλύτερα. Ο ήλιος μου φτιάχνει πολύ την διάθεση. Σήμερα θα κάνουμε τα γενέθλια της κόρης μου. Θέλει να φύγω απ' το σπίτι.Μεγάλωσε κι αυτή και θέλει πάρτυ χωρίς γονείς. Ευτυχώς όμως θα μείνει ο γιός μου.....πόσο τους αγαπώ... Αγάπη τι όμορφη λέξη....τι όμορφο συναίσθημα...σε κάθε μορφή. Θέλω να γράψω πολλά αλλά είναι σχεδόν αδύνατον. Μπλοκάρει το μυαλό μου και το χέρι μου... Οταν τα καταφέρω σίγουρα θα ξαλαφρώσω.

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

18/02/2013

Μοναξιά......καποιες φορες μου αρεσει. Καποιες αλλες με φοβιζει. Μακαρι να μου κραταγες το χερι..... Εμεις τα ζευγαρια που ειμαστε πολλα χρονια μαζι..... ελεγα.....εχουμε την πολυτελεια να μην μιλαμε και πολυ.... ενα αγγιγμα στο χερι εφτανε να καλμαρει ο πονος....

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

2 Φεβρουαριου 2013


Καλημέρα, τον τελευταίο καιρό δεν ξυπνάω με την καλή διάθεση που είχα συνήθως. Η διάθεση μου εξαρτάται από τους άλλους. Είμαι διαλυμένη. Έρμαιο των καταστάσεων. Πρέπει να πάρω δύναμη. Δεν έχω την πολυτέλεια να αφεθώ. Τα παιδιά μου με χρειάζονται. Όμως είναι τόσο δύσκολη η αυτοκριτική. Κι εγώ που δεν έχω μάθει να αγαπάω τον εαυτό μου γίνομαι τόσο σκληρή.

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

1 Φεβρουαρίου 2013


Καλό μήνα! Αυτός ο μήνας εύχομαι να πάει καλύτερα. Περνάω κατάθλιψη. Προσπαθώ να την ξεπεράσω. Κάποιες στιγμές νιώθω ότι τα καταφέρνω. Κάποιες πάλι όχι. Μπορεί να χρειάζομαι βοήθεια. Διαβάζω, διαβάζω συνέχεια τρόπους να συνέλθω.

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

Δευτέρα 28 Ιανουαριου 2013


Κάθε μέρα ένας καινούργιος αγώνας στα απλά στα καθημερινά. Θαυμάζω όλους αυτούς τους ανθρώπους που ασχολούνται με τα κοινά. Φαντάζομαι ότι θα έχουν σίγουρα λύσει αυτά που εγώ παλεύω κάθε μέρα. Αυτά που εμένα μου φαίνονται βουνά κάποιοι τα έχουν τακτοποιημένα. Σήμερα ξύπνησα με καλή διάθεση.Παρόλα αυτά το εγκεφαλικό το γλύτωσα στο παρατσάκ. Η κόρη μου δεν ήθελε να πάει σχολείο τις δύο πρώτες ώρες. Με δικαιολογία ότι έχει αγγλικά και η δασκάλα τους βάζει βίντεο και βαριέται. Αφότου έγινε ένας χαμός ξεκίνησα να έρθω στην δουλειά....μόνο δουλειά δεν είναι. Φύλαξη της επιχείρησης μέχρι να ανοίξει ξανά. Ανεργη προς το παρόν. Ανασφάλεια ανασφάλεια.....αλλά το μόνο καλό κοντά στα παιδιά μου. Να τους δείχνω καθημερινά τον δρόμο.Να τους μιλάω καθημερινά ακατάπαυστα. Θέλω να βλέπω αισιόδοξα τα πράγματα. Στην πραγματικότητα τίποτε δεν πηγαίνει καλά. Και γι αυτό το λίγο εγώ κάνω μεγάλη προσπάθεια. Οι μπαταρίες μου αδειάζουν και πως να ξαναγεμίσουν χωρίς χαρά; Και δεν θέλω να κάνω απισιόδοξες σκέψεις. Λίγο φως χρειάζομαι απο μία χαραμάδα και παίρνω δύναμη. Δεν είμαι αχάριστη γι αυτά που έχω. Τα παιδιά μου είναι υγιεί και ξέρω ότι αυτό είναι σημαντικό. Το μόνο που έχω πιά είναι αυτό. Είμαι μάνα. Η προσωπική μου ζωή καταστράφηκε.Δεν πραπονιέμαι....τα λάθη τα πληρώνουμε. Σαν μάνα όμως προσπαθώ να είμαι άριστη. Καλημέρα