23 Φεβρουαριου 2013

Καλημέρα, είμαι καλύτερα. Ο ήλιος μου φτιάχνει πολύ την διάθεση. Σήμερα θα κάνουμε τα γενέθλια της κόρης μου. Θέλει να φύγω απ' το σπίτι.Μεγάλωσε κι αυτή και θέλει πάρτυ χωρίς γονείς. Ευτυχώς όμως θα μείνει ο γιός μου.....πόσο τους αγαπώ... Αγάπη τι όμορφη λέξη....τι όμορφο συναίσθημα...σε κάθε μορφή. Θέλω να γράψω πολλά αλλά είναι σχεδόν αδύνατον. Μπλοκάρει το μυαλό μου και το χέρι μου... Οταν τα καταφέρω σίγουρα θα ξαλαφρώσω.

18/02/2013

Μοναξιά......καποιες φορες μου αρεσει. Καποιες αλλες με φοβιζει. Μακαρι να μου κραταγες το χερι..... Εμεις τα ζευγαρια που ειμαστε πολλα χρονια μαζι..... ελεγα.....εχουμε την πολυτελεια να μην μιλαμε και πολυ.... ενα αγγιγμα στο χερι εφτανε να καλμαρει ο πονος....

2 Φεβρουαριου 2013

Καλημέρα, τον τελευταίο καιρό δεν ξυπνάω με την καλή διάθεση που είχα συνήθως. Η διάθεση μου εξαρτάται από τους άλλους. Είμαι διαλυμένη. Έρμαιο των καταστάσεων. Πρέπει να πάρω δύναμη. Δεν έχω την πολυτέλεια να αφεθώ. Τα παιδιά μου με χρειάζονται. Όμως είναι τόσο δύσκολη η αυτοκριτική. Κι εγώ που δεν έχω μάθει να αγαπάω τον εαυτό μου γίνομαι τόσο σκληρή.

1 Φεβρουαρίου 2013

Καλό μήνα! Αυτός ο μήνας εύχομαι να πάει καλύτερα. Περνάω κατάθλιψη. Προσπαθώ να την ξεπεράσω. Κάποιες στιγμές νιώθω ότι τα καταφέρνω. Κάποιες πάλι όχι. Μπορεί να χρειάζομαι βοήθεια. Διαβάζω, διαβάζω συνέχεια τρόπους να συνέλθω.

Δευτέρα 28 Ιανουαριου 2013

Κάθε μέρα ένας καινούργιος αγώνας στα απλά στα καθημερινά. Θαυμάζω όλους αυτούς τους ανθρώπους που ασχολούνται με τα κοινά. Φαντάζομαι ότι θα έχουν σίγουρα λύσει αυτά που εγώ παλεύω κάθε μέρα. Αυτά που εμένα μου φαίνονται βουνά κάποιοι τα έχουν τακτοποιημένα. Σήμερα ξύπνησα με καλή διάθεση.Παρόλα αυτά το εγκεφαλικό το γλύτωσα στο παρατσάκ. Η κόρη μου δεν ήθελε να πάει σχολείο τις δύο πρώτες ώρες. Με δικαιολογία ότι έχει αγγλικά και η δασκάλα τους βάζει βίντεο και βαριέται. Αφότου έγινε ένας χαμός ξεκίνησα να έρθω στην δουλειά....μόνο δουλειά δεν είναι. Φύλαξη της επιχείρησης μέχρι να ανοίξει ξανά. Ανεργη προς το παρόν. Ανασφάλεια ανασφάλεια.....αλλά το μόνο καλό κοντά στα παιδιά μου. Να τους δείχνω καθημερινά τον δρόμο.Να τους μιλάω καθημερινά ακατάπαυστα. Θέλω να βλέπω αισιόδοξα τα πράγματα. Στην πραγματικότητα τίποτε δεν πηγαίνει καλά. Και γι αυτό το λίγο εγώ κάνω μεγάλη προσπάθεια. Οι μπαταρίες μου αδειάζουν και πως να ξαναγεμίσουν χωρίς χαρά; Και δεν θέλω να κάνω απισιόδοξες σκέψεις. Λίγο φως χρειάζομαι απο μία χαραμάδα και παίρνω δύναμη. Δεν είμαι αχάριστη γι αυτά που έχω. Τα παιδιά μου είναι υγιεί και ξέρω ότι αυτό είναι σημαντικό. Το μόνο που έχω πιά είναι αυτό. Είμαι μάνα. Η προσωπική μου ζωή καταστράφηκε.Δεν πραπονιέμαι....τα λάθη τα πληρώνουμε. Σαν μάνα όμως προσπαθώ να είμαι άριστη. Καλημέρα

Αντιο καλε μου φιλε.......

Ο/Η monahikoslikosείπε... Τι έπαθες Πόπη μου κι έβγαλες τα σώψυχά σου στη ζούγκλα του διαδικτύου? Για ξανασκέψου το. Ο λύκος ήτανε και παραμένει φίλος και της Λαμπηδόνας και της Πόπης. Υ.Γ Πάντως για 46 χρονών δεν σ΄ειχα με το τίποτα ε. 8 Αυγούστου 2012 8:20 μ.μ. Ο/Η Λαμπηδονα είπε... Kαλε μου φιλε ηταν δυσκολο να απαντησω. Οταν εχω θλιψη τα χανω...μπλοκαρω. Ηθελα να γραψω κατι ξεχωριστο στο τελευταιο σου σχολιο. Κατι πολυ ομορφο. Τοσο οσο η ψυχη σου.Αλλα με τα λογια δεν τα παω καλα. Με πνιγουν τα συναισθηματα και.....με ξερεις. Μακαρι εκει που εισαι να ειναι ομορφα! Η ελλειψη της Λαμπηδονας και της Ποπης ειναι μεγαλη απο την απουσια σου. Μακαρι να υπαρχει κατι εκει που πας και να δεις και την μανουλα μου. Αντιο καλε μου Αντωνη. 19 Αυγούστου 2012 10:16 π.μ Συλλυπητηρια στα κοριτσια του και στα εγγονια του και σε ολους οσους τον χασανε απο την ζωη τους.

Ψυχαναλυση

Mετα απο διακοπες και καλη διαθεση, ειπα να βγαλω τα εσωψυχα μου. Ελπιζω οποιος και αν με διαβασει να παρει θετικη ενεργεια. Ειμαι 46 χρονων και μολις πριν λιγους μηνες αρχισα σχεδον να τα βρισκω με τον εαυτο μου.

Να αποδεχομαι και να αγαπω τις αδυναμιες μου και τα ελατωματα μου σαν ατομο. Δικαιολογοντας με, λεω οτι δεν βρηκα χρονο να ψαξω την ψυχη μου. Οντας αισθαντικο ατομο παντα ασχολιομουνα με τις αναγκες των αλλων. Πρακτικα και συναισθηματικα, παραμεριζοντας το εγω μου. Αυτο μου εδινε ιδιαιτερη ευχαριστηση. Αποφευγοντας τις συγκρουσεις και με τους αλλους και με εμενα.Βγαζοντας με απο τα δυσκολα. Ειχα μια ευτυχισμενη ζωη χωρις πολλες απαιτησεις. Αλλα αυτο ειναι μια μεγαλη συζητηση.... Ανωριμη λοιπον συναισθηματικα! Δυσκολο να αποδεχτεις τα ελαττωματα σου... Ολοι λεμε, ε και ποιος δεν εχει ελαττωματα κανεις δεν ειναι τελειος! Αναφερομενοι στα ελαττωματα του αλλου! Οταν θα το ξανακουσετε ρωτηστε τον συνομιλητη η φιλο σας. Τα δικα σου ποια ειναι? Να δειτε που οι περισσοτεροι δεν τα ξερουν! Λοιπον δεν ειμαι τελεια εχω συναισθηματικη ανωριμοτητα! Συμπεριφερομαι στα παιδια μου σαν να ειμαι αδελφη τους και στον συντροφο μου σπασμωδικα, γιατι στα δυσκολα τα χανω και κανω του κοσμου τις μαλακιες. Αυτη ειναι η ρωγμη μου. Ομως σε καθε τι κακο που εχουμε κατι καλο βγαινει. Με αυτο το ελαττωμα μου παραμενω παιδι με ολα τα καλα ενος παιδιου. Ειμαι αυθορμητη, χαρουμενη, αισιοδοξη και στα χειροτερα. Χρειαζομαι πολυ λιγα για να νιωσω καλα. Φτιαχνω την διαθεση ολων! Εχω χιουμορ. Κανω αστεια. Τα παιδια μου με νιωθουν φιλη τους(κακο εν μερη, αυτο το δουλευω) ομως ειμαι κοντα τους περισσοτερο. Ειμαι ξεχωριστη οπως ολοι μας! Αγαπω τον εαυτο μου. Μου αρεσει οπως ειμαι. Νιωθω πολλα συναισθηματα για τους γυρω μου, δεν ζηλευω και χαιρομαι πραγματικα με την χαρα των αλλων. Βοηθαω οπου μπορω και εχω μια απεραντη καρδια ανεγγιχτη απο τις δυσκολιες και τα στραπατσα. Νιωθω συχνα εφηβη, οτι μπορω να κατακτησω τον κοσμο ολο! Ειμαι η Ποπη.